Verhaal

De kerk is voor mij… een plek om tot rust te komen

Plaatsingsdatum: 11 oktober 2017

Stilgezet en ontvankelijk voor zingeving

Bert Jan Souman (42) en zijn gezin sloten zich aan bij de wijkgemeente Stinskerk toen ze een paar jaar geleden in Westenholte kwamen wonen. De keuze voor een kerk in de wijk speelde daarbij een belangrijke rol.

“We wilden graag naar een kerk in onze buurt gaan. Zeker in Westenholte waar de lokale betrokkenheid nog groot is, heeft het meerwaarde om deel uit te maken van een kerkgemeenschap die zelf ook betrokken is op de wijk.”

Als advocaat heeft hij overdag een drukke baan, vol hectiek. Voor Bert Jan is de kerk dan ook een middel om echt in contact te komen met de mensen in zijn wijk, zijn directe omgeving.

“Ik kan nogal opgaan in mijn werk. En als ik dan mensen echt spreek, dan is het vaak beroepsmatig. Door de kerk kan ik ook echt met mensen spreken. Maar dan over andere onderwerpen en vaak vanuit andere invalshoeken. We zijn er allemaal anders. Het haalt me uit mijn bubble van het leven achter schermpjes en in dossiers. Het zorgt dat ik zicht houd op mijn geloof dat er meer is.”

‘In de kerk ervaar ik: hier is iets van God.’

“De kerk gaat voor mij dan ook vooral over geloven. De kerk biedt rituelen, woorden en tradities om na te denken over God en het leven. Je staat er in een eeuwenoude, meer dan tweeduizend jaar oude traditie. Ik word er stilgezet en daardoor word ik ontvankelijk voor het eeuwige. Het relativeert, want er is een zin van dit alles. Ik merk dat ik het onverdraaglijk vind om het leven te leven zonder bewust te zijn van die andere laag.”

Geloven is daarbij allerminst een vast gegeven. “Het is niet zo dat ik alles woord voor beaam wat er gezongen en gebeden wordt. En het is fijn te merken dat daar ruimte voor is in de Stinskerk. Wat God precies is, is voor mij een mysterie. En hoe ouder ik word, is dat zelfs steeds meer het geval. Maar als ik in de kerk ben, dan ervaar ik: hier is iets van God.”

Terug naar verhalen overzicht